nuntii

Job viu os acontecimentos que se seguiriam presentes naquele para quem não existe futuro nem passado, naquele que tem todos os acontecimentos simultaneamente presentes diante dos seus olhos. Tendo visto o que ia acontecer no futuro, quer em atos quer em palavras, afirmou: «Os meus olhos viram todas essas coisas e meus ouvidos ouviram-nas»; e, como as coisas ouvidas de nada servem se não forem compreendidas, acrescentou: «e entenderam-nas» (Job 13,1). De facto, quando nos é dado conhecer um acontecimento, seja pela visão, seja pela audição, se não houver compreensão, não há profecia. O faraó viu em sonhos o que ia acontecer ao Egito (cf Gn 41), mas, porque não compreendeu o que viu, não era profeta. O rei Baltazar viu os dedos de uma mão escreverem na parede (cf Dn 5), mas não era profeta porque não compreendeu o que tinha visto. É, pois, para testemunhar que traz em si o espírito de profecia que o bem-aventurado Job afirma que viu tudo, ouviu tudo e compreendeu tudo. Mas tal compree...

Naquele tempo, Jesus começou a ensinar de novo à beira mar. Veio reunir-se junto dele tão grande multidão que teve de subir para um barco e sentar-Se, enquanto a multidão ficava em terra, junto ao mar. Ensinou-lhes então muitas coisas em parábolas. E dizia-lhes no seu ensino: «Escutai: Saiu o semeador a semear. Enquanto semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; vieram as aves e comeram-na. Outra parte caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; logo brotou, porque a terra não era funda. Mas, quando o sol nasceu, queimou-se e, como não tinha raiz, secou. Outra parte caiu entre espinhos; os espinhos cresceram e sufocaram-na e não deu fruto. Outras sementes caíram em boa terra e começaram a dar fruto, que vingou e cresceu, produzindo trinta, sessenta e cem por um». E Jesus acrescentava: «Quem tem ouvidos para ouvir, oiça». Quando ficou só, os que O seguiam e os Doze começaram a interrogá-lo acerca das parábolas. Jesus respondeu-lhes: «A vós foi dado a con...

Disse o Senhor ao meu Senhor: «Senta-te à minha direita, até que Eu faça de teus inimigos escabelo de teus pés. O Senhor estenderá de Sião o cetro do teu poder e tu dominarás no meio dos teus inimigos. A ti pertence a realeza desde o dia em que nasceste, nos esplendores da santidade, antes da aurora, como orvalho, Eu te gerei». O Senhor jurou e não Se arrependerá: «Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedec».

Todo o sacerdote da antiga aliança se apresenta cada dia para exercer o seu ministério e oferecer muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca poderão perdoar os pecados. Cristo, ao contrário, tendo oferecido pelos pecados um único sacrifício, sentou-Se para sempre à direita de Deus, esperando desde então que os seus inimigos sejam postos como escabelo dos seus pés. Porque, com uma única oblação, tornou perfeitos para sempre os que Ele santifica. O Espírito Santo também no-lo confirma, porque, depois de ter declarado: Esta é a aliança que estabelecerei com eles, depois daqueles dias, o Senhor acrescenta: «Hei de imprimir as minhas leis no seu coração e gravá-las no seu espírito e não Me recordarei mais dos seus pecados e iniquidades». Onde há remissão dos pecados, já não há necessidade de oblação pelo pecado.

„Tak, wszystkie wydarzenia…" (Hi 13,1 Wlg). Hiob widział wydarzenia, które miały nastąpić, obecne w osobie, dla której nie ma ani przyszłości, która nadchodzi, ani przeszłości, która odchodzi, i która ma wszystkie wydarzenia jednocześnie obecne przed jego oczami. A ponieważ Hiob widział te, które miały nadejść, czy to w czynach, czy w słowach, może dodać: „Moje oko je widziało i moje ucho je słyszało". Ale słowa na nic się nie zdadzą, jeśli nie zostaną zrozumiane. Słusznie więc mówi: „I nie ma wśród nich takiego, którego bym nie zrozumiał". Gdy w rzeczywistości jakieś wydarzenie jest nam znane albo z widzenia, albo ze słyszenia, jeśli zrozumienie nie jest udzielone, nie ma proroctwa. Faraon widział we śnie, co stanie się z Egiptem (por. Rdz 41), ale ponieważ nie mógł zrozumieć tego, co widział, nie był prorokiem. Król Baltazar widział palce ręki piszące na ścianie (por. Dn 5), ale nie był prorokiem, ponieważ nie rozumiał tego, co widział. Dlatego, aby zaświa...

Jezus znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej na jeziorze, a cały lud stał na brzegu jeziora. Uczył ich wiele w przypowieściach i mówił im w swojej nauce: «Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedno padło na drogę; i przyleciały ptaki, i wydziobały je. Inne padło na miejsce skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi, i wnet wzeszło, bo nie było głęboko w glebie. Lecz po wschodzie słońca przypaliło się i nie mając korzenia, uschło. Inne znów padło między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je, tak że nie wydało owocu. Inne w końcu padły na ziemię żyzną, wzeszły, wyrosły i wydały plon: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny». I dodał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha». A gdy był sam, pytali Go ci, którzy przy Nim byli, razem z Dwunastoma, o przypowieść. On im odrzekł: «Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje si...

Rzekł Pan do Pana mego: «Siądź po mojej prawicy, aż uczynię Twych wrogów podnóżkiem stóp Twoich». Pan rozciągnie moc Twego berła z Syjonu: «Panuj wśród swych nieprzyjaciół! Przy Tobie panowanie w dniu Twojego triumfu, w blasku świętości, z łona jutrzenki zrodziłem Cię jak rosę». Pan przysiągł i tego nie odwoła: «Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka».

Każdy kapłan Starego Testamentu staje codziennie do wykonywania swej służby i wiele razy składa te same ofiary, które żadną miarą nie mogą zgładzić grzechów. Ten przeciwnie, złożywszy raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga, oczekując tylko, «aż nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem pod Jego stopy». Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani. Daje nam zaś świadectwo Duch Święty, skoro powiedział: «Takie jest przymierze, które zawrę z nimi po owych dniach, mówi Pan: Nadam prawa moje w ich sercach, także w myśli ich je wypiszę. A na ich grzechy oraz ich nieprawości więcej już nie wspomnę». Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam już więcej nie zachodzi potrzeba ofiary za grzechy.

"Ja, alle gebeurtenissen..." (Job 13:1 Vulg) Job zag de gebeurtenissen die zouden volgen aanwezig in Hem voor Wie er noch een toekomst is die komt, noch een verleden dat weggaat, en Die alle gebeurtenissen tegelijkertijd voor ogen aanwezig heeft. En omdat Job zag wat er zou komen, in daden of in woorden, kan hij eraan toevoegen: "Mijn oog heeft het gezien en mijn oor heeft het gehoord." Maar woorden helpen niet als ze niet begrepen worden. Dus zegt hij terecht: "En er is niet één van hen die ik niet heb begrepen." Wanneer een gebeurtenis ons bekend is, hetzij door het zien, hetzij door het horen, dan is er geen profetie als het niet begrepen wordt. Farao zag in een droom wat er met Egypte ging gebeuren (vgl. Gen 41), maar omdat hij niet kon begrijpen wat hij had gezien, was hij geen profeet. Koning Balthasar zag de vingers van een hand op de muur schrijven (vgl. Dan 5), maar hij was geen profeet omdat hij niet begreep wat hij had gezien. Het...

In die tijd begon Jezus te leren aan de oever van het meer. Zeer veel volk verzamelde zich bij Hem, zodat Hij in een boot die op het water lag moest stappen, om daar plaats te nemen, terwijl al het volk zich langs het meer op het land bevond. Hij leerde hun vele dingen door middel van gelijkenis­sen, en in zijn onderricht zei Hij tot hen: 'Luistert. Eens ging een zaaier uit om te zaaien. Toen hij aan het zaaien was, viel een gedeelte op de weg en de vogels kwamen het opeten. Een ander gedeelte viel op de rotsachtige plekken waar het niet veel aarde had; het schoot snel op, omdat het in ondiepe grond lag. Maar toen de zon was opgekomen, kreeg het te lijden van de hitte, zodat het verdorde bij gebrek aan wortel. Weer een ander gedeelte viel onder de distels en deze schoten op zodat het verstikte en geen vrucht opleverde. Een ander gedeelte tenslotte viel op goede grond en doordat het opschoot en zich ontwikkelde, leverde het vrucht op en bracht het dertig ‑, zestig ‑, e...

De Heer sprak tot mijn Heer: zit aan mijn rechterhand, Ik leg uw vijanden als voetbank voor uw voeten.' Uit Sion reikt de Heer u de scepter van uw macht, regeer te midden van uw tegenstanders. Uw volk staat om U heen in blanke wapenrusting, de jongen mannen op het veld als morgendauw. Gezworen heeft de Heer, het zal Hem niet berouwen: Gij zijt voor eeuwig priester als Melchisédek.

Broeders en zusters, de priesters blijven dagelijks hun dienst verrichten en steeds opnieuw dezelfde offers opdragen die de zonden nooit teniet zullen kunnen doen terwijl Hij, na zijn eenmalig offer voor de zonden, voorgoed zijn plaats aan Gods rechterhand heeft ingenomen, waar Hij wacht op het moment dat zijn vijanden voor hem tot een bank voor zijn voeten zijn gemaakt. Door deze ene offergave heeft Hij hen die zich door hem laten heiligen voorgoed tot volmaaktheid gebracht. Hiervan legt ook de heilige Geest voor ons getuigenis af, want eerst staat er: 'Dit is het verbond dat ik na die tijd met het volk van Israël zal sluiten – spreekt de Heer: In hun hart zal Ik mijn wetten leggen, in hun verstand zal Ik ze neerschrijven, en even verder staat er: 'Aan hun zonden en hun wetteloosheid zal Ik niet meer denken.' Waar dat alles vergeven is, daar is geen offer voor de zonde meer nodig.

Oracolo del Signore al mio Signore: «Siedi alla mia destra, finché io ponga i tuoi nemici a sgabello dei tuoi piedi». Lo scettro del tuo potere stende il Signore da Sion: «Domina in mezzo ai tuoi nemici. A te il principato nel giorno della tua potenza tra santi splendori; dal seno dell'aurora, come rugiada, io ti ho generato». Il Signore ha giurato e non si pente: «Tu sei sacerdote per sempre al modo di Melchisedek».

"Sì, tutte le cose..." (Gb 13,1 Vg) Le cose che sarebbero accadute, Giobbe le vedeva presenti in colui per il quale non esiste avvenire che viene, né passato che si allontana e che ha simultaneamente presenti davanti agli occhi. E come Giobbe ha visto quelle che sarebbero arrivate, azioni e parole, può aggiungere: "L'occhio mio già le vide e l'orecchio le ascoltò". Ma le parole non fanno alcun bene se non si fanno comprendere. Perciò giustamente dice ancora: "E ad una ad una io le compresi". Quando infatti una realtà ci è nota con la vista e con l'udito, se non ce ne è data l'intelligenza, non c'è profezia. Il faraone ha visto in sogno quanto stava per accadere in Egitto (cf. Gen 41), ma siccome non ha potuto avere l'intelligenza di quanto visto, non è stato profeta. Il re Baldassarre ha visto le dita di una mano scrivere sul muro (cf. Dan 5), ma non è stato profeta perché non ha ricevuto l'intelligenza di quanto vist...

In quel tempo, Gesù si mise di nuovo a insegnare lungo il mare. E si riunì attorno a lui una folla enorme, tanto che egli salì su una barca e là restò seduto, stando in mare, mentre la folla era a terra lungo la riva. Insegnava loro molte cose in parabole e diceva loro nel suo insegnamento: «Ascoltate. Ecco, uscì il seminatore a seminare. Mentre seminava, una parte cadde lungo la strada e vennero gli uccelli e la divorarono. Un'altra cadde fra i sassi, dove non c'era molta terra, e subito spuntò perché non c'era un terreno profondo; ma quando si levò il sole, restò bruciata e, non avendo radice, si seccò. Un'altra cadde tra le spine; le spine crebbero, la soffocarono e non diede frutto. E un'altra cadde sulla terra buona, diede frutto che venne su e crebbe, e rese ora il trenta, ora il sessanta e ora il cento per uno». E diceva: «Chi ha orecchi per intendere intenda!». Quando poi fu solo, i suoi insieme ai Dodici lo interrogavano sulle parabole. Ed egli dis...

fratelli, ogni sacerdote si presenta giorno per giorno a celebrare il culto e ad offrire molte volte gli stessi sacrifici che non possono mai eliminare i peccati. Egli al contrario, avendo offerto un solo sacrificio per i peccati una volta per sempre si è assiso alla destra di Dio, aspettando ormai solo che i suoi nemici vengano posti sotto i suoi piedi. Poiché con un'unica oblazione egli ha reso perfetti per sempre quelli che vengono santificati. Questo ce lo attesta anche lo Spirito Santo. Infatti, dopo aver detto: Questa è l'alleanza che io stipulerò con loro dopo quei giorni, dice il Signore: io porrò le mie leggi nei loro cuori e le imprimerò nella loro mente, dice: E non mi ricorderò più dei loro peccati e delle loro iniquità. Ora, dove c'è il perdono di queste cose, non c'è più bisogno di offerta per il peccato.

« Oui, tous les évènements… » (Jb 13,1 Vg) Les évènements qui allaient suivre, Job les voyait présents en celui pour qui n'existent ni avenir qui arrive, ni passé qui s'éloigne et qui a tous les évènements simultanément présents devant ses yeux. Et comme Job a vu ceux qui allaient survenir, soit en actes, soit en paroles, il peut ajouter : « Mon œil les a vus et mon oreille les a entendus. » Mais les paroles ne font aucun bien si elles ne se font pas comprendre. Aussi dit-il encore justement : « Et il n'y en a pas un que je n'ai pas compris. » Quand en effet un évènement nous est connu soit par la vue, soit par l'ouïe, si n'en est pas accordée l'intelligence, il n'y a pas prophétie. Pharaon a vu en songe ce qui allait arriver à l'Égypte (cf. Gn 41), mais comme il n'a pas pu avoir l'intelligence de ce qu'il avait vu, il n'a pas été prophète. Le roi Balthasar a vu les doigts d'une main qui écrivait sur le mur (cf. Dn ...

En ce temps-là, Jésus se mit de nouveau à enseigner au bord de la mer de Galilée. Une foule très nombreuse se rassembla auprès de lui, si bien qu'il monta dans une barque où il s'assit. Il était sur la mer, et toute la foule était près de la mer, sur le rivage. Il leur enseignait beaucoup de choses en paraboles, et dans son enseignement il leur disait : « Écoutez ! Voici que le semeur sortit pour semer. Comme il semait, du grain est tombé au bord du chemin ; les oiseaux sont venus et ils ont tout mangé. Du grain est tombé aussi sur du sol pierreux, où il n'avait pas beaucoup de terre ; il a levé aussitôt, parce que la terre était peu profonde ; et lorsque le soleil s'est levé, ce grain a brûlé et, faute de racines, il a séché. Du grain est tombé aussi dans les ronces, les ronces ont poussé, l'ont étouffé, et il n'a pas donné de fruit. Mais d'autres grains sont tombés dans la bonne terre ; ils ont donné du fruit en poussant et en se développant, et ils...

Oracle du Seigneur à mon seigneur : « Siège à ma droite, et je ferai de tes ennemis le marchepied de ton trône. » De Sion, le Seigneur te présente le sceptre de ta force : « Domine jusqu'au cœur de l'ennemi. » Le jour où paraît ta puissance, tu es prince, éblouissant de sainteté : « Comme la rosée qui naît de l'aurore, je t'ai engendré. » Le Seigneur l'a juré dans un serment irrévocable : « Tu es prêtre à jamais selon l'ordre du roi Melkisédek. »

Dans l'ancienne Alliance, tout prêtre, chaque jour, se tenait debout dans le Lieu saint pour le service liturgique, et il offrait à maintes reprises les mêmes sacrifices, qui ne peuvent jamais enlever les péchés. Jésus Christ, au contraire, après avoir offert pour les péchés un unique sacrifice, s'est assis pour toujours à la droite de Dieu. Il attend désormais que ses ennemis soient mis sous ses pieds. Par son unique offrande, il a mené pour toujours à leur perfection ceux qu'il sanctifie. L'Esprit Saint, lui aussi, nous l'atteste dans l'Écriture, car, après avoir dit : Voici quelle sera l'Alliance que j'établirai avec eux quand ces jours-là seront passés, le Seigneur dit : Quand je leur donnerai mes lois, je les inscrirai sur leurs cœurs et dans leur pensée et je ne me rappellerai plus leurs péchés ni leurs fautes. Or, quand le pardon est accordé, on n'offre plus le sacrifice pour le péché.